Kultura,  muzyka

Metal z dinozaurzym pazurem – Hevisaurus

O tym, że Finlandia metalem stoi, nikogo nie trzeba przekonywać. Na pewno nie jeden raz spotkaliście się ze statystykami i grafikami stworzonymi na ich podstawie, według których w Finlandii przypada nawet 70 zespołów na 100 000 mieszkańców (stan na 2019, źródło). W związku z tym można znaleźć wśród nich też perełki i zjawiska bardzo dziwne. Jednym i drugim jest z pewnością zespół Hevisaurus.

Hevisaurus to heavy metalowy zespół założony w 2009 roku z inicjatywy Mirki Rantanena (Thunderstone, Northern Kings), Nino Laurenne (Thunderstone) i Pasi Heikkili. Zadebiutowali podczas koncertu charytatywnego Elämä lapselle, organizowanego corocznie od 1995 roku, i krótko po tym wydarzeniu rozpoczęli trasę koncertową. Z powyższego opisu nie wynika nic nadzwyczajnego, zatem dodajmy, że główną grupą odbiorczą muzyki Hevisaursów są dzieci, a muzycy występują, jeśli jeszcze nie zauważyliście, w strojach dinozaurów. I to nie byle jakich, co możemy sprawdzić, gdy spojrzymy na skład zespołu:

MuzykDinozaur
Herra Hevisaurus – wokalTyrannosaurus rex
Milli Pilli – klawiszeTriceratops
Komppi Momppi – perkusjaApatozaur
Riffi Raffi – gitaraSmok*
Muffi Puffi – basStegozaur
źródło – wikipedia.fi
fot. Timo Villanen, źródło: materiały prasowe / sonymusic.fi

*Tak, wiem, że ze smoka średni dinozaur, jednak wszelkie obiekcje proszę zgłaszać bezpośrednio do Riffi Raffiego albo ogólnie do zespołu.

Jak mówią założyciele, podczas koncertów na żywo występują różni muzycy, ze względu na to, ze granie w kostiumach jest dość wymagające (sam Nino Laurenne stwierdził, że go to przerasta). Chwalą się również tym, że używają 85-amperowych wzmacniaczy, które są przyjazne dla słuchu dziecka. W projekt zaangażowanych jest więc wiele osób, przez skład przewinęli się nawet muzycy znani z zespołów światowej sławy jak HIM czy Nightwish.

Choć powstają przeróżne projekty związane z muzyką dla dzieci (kto pamięta Smerfne Hity?), Hevisaurus można określić jako fenomen na skalę światową, co potwierdza fakt, że piosenki są tłumaczone i wydawane w różnych wersjach językowych – po angielsku, hiszpańsku (płyty wydawane w Ameryce Południowej), niemiecku i węgiersku. Ba, powstają nawet oficjalne kopie zespołu, które jeżdżą na własne trasy koncertowe. O czym zaś są piosenki? O jedzeniu, odrabianiu lekcji, dinozaurach… Lub, jak mówi Nino Laurenne w wywiadzie dla Vice: „We are not singing about fighting warriors and dragons, we are singing about warriors and dragons that are drinking milk or doing whatever is interesting for 2-7 year olds.”

A oto i ciekawostka – węgierska wersja

Dorobek artystyczny

Hevisaurusi wydali 9 płyt i w samej Finlandii sprzedali ponad 170,000 kopii. Album „Hirmuliskojen Yö”, był drugim najczęściej kupowanym albumem w Finlandii w 2010 roku. W tym samym roku zespół został uhonorowany prestiżową nagrodą muzyczną Emma. Na platformie Spotify najpopularniejszym utworem jest ballada Viimeinen Mammutti, mówiąca o, jak wskazuje tytuł, ostatnim mamucie. Z mojej strony dodam, że świetnie sprawdza się na karaoke.

W 2019 roku powstał utwór 100. Wydawać by się mogło, że to kolejne nawiązanie do 100-lecia niepodległości Finlandii, jednak jest to po prostu setny utwór zespołu. Nie taki po prostu, ponieważ gościnnie wystąpiło kilku znanych fińskich muzyków. Zaledwie 26. Wśród nich m.in. Marco Hietala (Nightwish), Tony Kakko i Henrik Klingenberg (Sonata Arctica), Esa Holopainen (Amorphis), Daniel Freyberg (Children of Bodom), Kiko Loureiro (Megadeth). Ciekawe, ilu z nich występowało w projekcie już wcześniej?

Projekty poboczne

Heavisaurus to kura znosząca złote jajka, co pokazują inne projekty, w które zaangażowany jest zespół. W 2013 wydano grę na Android i iOS, natomiast w 2015 roku powstał pełnometrażowy film w reżyserii Pekki Karjalainena.

W 2013 roku wraz z Duudsonit, czyli The Dudesons (swego czasu tłumaczone na polski jako Koleżkowcy, brrrr) – będącą u szczytu sławy kilkanaście lat temu grupą kaskaderską – byli gwiazdami otwarcia parku rozrywki Superpark w Oulu. Zdjęcia i pamiątki związane z zespołem znaleźć można również w sieci restauracji Hard Rock Cafe, i jak mówią źródła, był to drugi zespół fiński po Amorphis, który dostąpił tego zaszczytu.

Kontrowersje

Gdzie duże pieniądze, tam i duże konflikty. W 2011 roku założyciel zespołu Mirka Rantanen wpadł w konflikt z wytwórnią Sony Music Entertainment w związku z brakiem porozumienia co do praw do używania nazw zespołu i postaci. W rezultacie Rantanen stworzył konkurencyjny zespół Sauruxet wraz z muzykami koncertowymi. Ba, po prostu była to kopia pomysłu z inną nazwą, choć dinozaury nazywały się już tak samo.

Zespół-kopia zdążył nawet nagrać i wydać jedną płytę. Oczywiście taka sytuacja nie miała racji bytu – skończyło się procesem, który w 2012 roku Rantanen przegrał i zmuszony został zapłacić 100 000 euro wytwórni Sony oraz pokryć koszty procesu. W postanowieniach uznano, że prawa do postaci od zawsze należały do Sony Music Entertainment. Cóż, nie jest to pierwsza znana historia wojny muzyków z wielkimi wytwórniami, jednak jej wynik jest przykry. W szczególności że to właśnie Rantanen był jednym z pomysłodawców całego konceptu.

I tak kończy się ta słodko-gorzka historia. Mimo wszystko warto zapoznać się z bogatą twórczością zespołu, w szczególności to może być dobry pomysł dla osób zaczynających swoją przygodę z nauką fińskiego.